Тэкст да заданняў ВЗ- В6 (1) Трэці дзень стаяла цёплае атмасфернае надвор'е. (2) Сёння Алесь надумаў наведацца ў суседнюю вёску, дзе не раз ужо гэтым летам ладзілі кірмаш. (3) Алесь ішоў высокім, але роўным берагам ракі. (4) Белы пясок ля вады быў затканы зялёнымі верасамі. (5) Месцамі, ахапіўшы вузлаватым карэннем зямлю, стаялі дубы. (6) Дужае іх галлё адбівалася ў люстраной вадзе. (7) Сонца толькі выглядвала з-за дрэў, калі хлопец пачаў свой шлях. (8) Цяпер вялікі пунсовы шар імкліва каціўся насустрач адзінокай ранішняй хмары. (9) Яна ж, крыху, відаць, спалохаўшыся, хутка спусцілася за даляглад і застыла ў полымі ўсходу. (10) Праз нейкі час малюнкі прыроды пачалі мяняцца адзін за адным. (11) Яшчэ нядаўна хлопец любаваўся магутнымі дубамі, рэчкай, як раптам дарожка вырашыла павярнуць і пабегчы ўніз. (12) І вось ужо перад Алесем раскінуўся, быццам разасланы дыван, луг, што зліваўся ўдалечыні з блакітным шоўкам летняга неба. (13) Побач з палявой дарожкай цякла невялічкая крынічка. (14) Вада ў ёй была тпакая чыстая, што коуглае каменне не дне здавалася белымі каралямі. (15) Алесю піць не хацелася. (16) Аднак ён дастаў з рукзака кубак, зачарпнуў вады ды зрабіў спачатку адзін, потым другі глыток, а затым выпіў увесь кубак. (17) “Дзякуй цябе, крынічка! – сказаў услых Алесь. Смачнейшай вады за тваю я ніколі не піў". (18) Хлопец далонню выцер вусны, абтрос з кашулі празрыстыя кропелькі і пакрочыў далей.

Обоснование:
В тексте были найдены следующие слова с орфографическими ошибками:
1. Пункт 14: «тпакая» должно быть «такая».
2. Пункт 14: «коуглае» должно быть «круглае».
3. Пункт 14: «дне» должно быть «дна».

Исправленный текст:

(1) Трэці дзень стаяла цёплае атмасфернае надвор'е. (2) Сёння Алесь надумаў наведацца ў суседнюю вёску, дзе не раз ужо гэтым летам ладзілі кірмаш. (3) Алесь ішоў высокім, але роўным берагам ракі. (4) Белы пясок ля вады быў затканы зялёнымі верасамі. (5) Месцамі, ахапіўшы вузлаватым карэннем зямлю, стаялі дубы. (6) Дужае іх галлё адбівалася ў люстраной вадзе. (7) Сонца толькі выглядвала з-за дрэў, калі хлопец пачаў свой шлях. (8) Цяпер вялікі пунсовы шар імкліва каціўся насустрач адзінокай ранішняй хмары. (9) Яна ж, крыху, відаць, спалохаўшыся, хутка спусцілася за даляглад і застыла ў полымі ўсходу. (10) Праз нейкі час малюнкі прыроды пачалі мяняцца адзін за адным. (11) Яшчэ нядаўна хлопец любаваўся магутнымі дубамі, рэчкай, як раптам дарожка вырашыла павярнуць і пабегчы ўніз. (12) І вось ужо перад Алесем раскінуўся, быццам разасланы дыван, луг, што зліваўся ўдалечыні з блакітным шоўкам летняга неба. (13) Побач з палявой дарожкай цякла невялічкая крынічка. (14) Вада ў ёй была такая чыстая, што круглае каменне не дна здавалася белымі каралямі. (15) Алесю піць не хацелася. (16) Аднак ён дастаў з рукзака кубак, зачарпнуў вады ды зрабіў спачатку адзін, потым другі глыток, а затым выпіў увесь кубак. (17) “Дзякуй цябе, крынічка! – сказаў услых Алесь. Смачнейшай вады за тваю я ніколі не піў". (18) Хлопец далонню выцер вусны, абтрос з кашулі празрыстыя кропелькі і пакрочыў далей.