Təsəvvür edin ki, yadplanetli ilə qarşılaşmısınız. Bu haqda hekayə yazın. Təlimat: • Hekayəni yazmaqda məqsədinizi (əsərin ideyasını) müəyyən edin. • Hadisələrin baş verdiyi məkanı təsvir edin. • Hekayənin əsas qəhrəmanını təsvir edin. • Yadplanetlini və onun gəldiyi kosmik gəmini ətraflı təsvir edin.

Hekayə: Kosmik Qonaq

Məqsəd: Bu hekayəni yazmaqda məqsədim, təxəyyül gücünü istifadə edərək yadplanetlilərlə qarşılaşma mövzusunda maraqlı və təsirli bir əsər yaratmaqdır. İdeya odur ki, fərqliliklərə baxmayaraq, dostluq və anlaşma hər zaman mümkündür.

Məkan: Hadisələr payızın axşamüstü, şəhərətrafı meşəlik ərazidə baş verir. Yerə enən ilk payız yarpaqları, soyuq külək və sakitlik hökm sürən bir vaxtdır. Günəş artıq batmaq üzrədir, səma qırmızı-narıncı rəngə boyanıb.

Əsas Qəhrəman: Mən, yəni Alim, 16 yaşlı bir şagirdəm. Elmə və kəşflərə həvəsli, sakit təbiətli biriyəm. Bu axşamüstü valideynlərimin yay evinin yaxınlığındakı meşədə gəzirdim.

Yadplanetli və Kosmik Gəmi: Birdən, səmanı cızan parlaq bir işıq gördüm. Elə bil göydən bir parça düşürdü. Bu, gəmi idi. Oval formalı, metal parlaqlığında, heç bir pəncərəsi və ya görünən mühərriki olmayan qəribə bir texnoloji möcüzə idi. Gəminin alt hissəsindən mavi rəngli işıq saçılırdı və sakit bir uğultu səsi gəlirdi. Gəmi yavaşca yerə endi və qapısı açıldı. Oradan ilk dəfə gördüyüm bir canlı çıxdı. Yadplanetli təxminən 1.5 metr boyunda idi. Bədəni incə, ətrafları uzun idi. Dərisi açıq bənövşəyi rəngdəydi, sanki işıqda parıldayırdı. Baş nahiyəsi böyük, gözləri isə qara, badam formalı və böyük idi. Ağzı kiçik, qulaqları isə yox idi. Əlləri üç barmaqdan ibarət idi. Üzündə heç bir ifadə yox idi, ancaq gözlərində bir növ təəccüb və maraq hiss olunurdu. O, sakit və ehtiyatla yeriyirdi.

Yadplanetli mənə tərəf gəldi. Heç bir səs çıxarmadan əlini mənə doğru uzatdı. Onun ovcunda kiçik, işıqlanan bir daş vardı. Mən də təəccüb və bir qədər də qorxu ilə əlimi uzatdım və onunla toxundum. Həmin an beynimdə bir səs eşitdim, amma bu səs dil deyildi, bir növ düşüncə idi: "Sənə zərər verməyə gəlmədim. Mən səyahətçiyəm." Mən də ürəyimdə cavab verdim: "Mən də sənə zərər vermərəm." Beləliklə, heç bir dil bilmədən, sadəcə düşüncələrimizlə anlaşa bildik. Yadplanetli mənə gəmisini, ulduzları, uzaq dünyaları göstərdi. Mən ona Yer haqqında, meşə haqqında danışdım. Bir müddət sonra o, vidalaşmaq üçün əlini uzatdı və yenidən o işıqlanan daşı mənə verdi. "Bu, xatirədir. Dostluğumuzun rəmzi." dedi. Gəmiyə mindi və yenidən yuxarı qalxdı, göy üzündə bir işıq ləkəsinə çevrilərək yoxa çıxdı. Mən o daşı əlimdə sıxaraq, baş verənlərə inana bilmirdim. Kosmosdan gələn bir dostum olmuşdu.