Адказ:
- Васіль чамусьці падумаў, што, калі нават ён пойдзе працаваць у рэдакцыі, наўрад ці знойдзе сабе там сябра.
- Я пабрыў ад узлеску, куды вочы глядзяць.
- А я, дзе б ні быў, у старое гняздо, як бусел, заўжды прыняты.
- Мама многа разоў яму гаварыла, што калі здарыцца што-небудзь такое, што трэба будзе хавацца, уцякаць, то каб ён (Лёка) найхутчэй бег шукаць тату.
- І толькі калі нарэшце пачуўся гул машын – дрэў зачарнела асфальтная стужка, Ірына спынілася, абяссілена нулася плечуком да шурпатага ствала сасны.
- Дзяцінства, бераг васільковы, дзівосны кут, ты не забудзешся ніколі, хоць я з табой усё радзей.
- Але да самых замаразкаў пакуль не захвагамі тонкі, як шкло, лядок, што зацягне ўтвораныя дажджом лужыны, грыбнік знойдзе ў лесе любімы для сябе занятак і выдатны для сябе адпачынак.
- Дарослыя, хоць і стараліся захоўваць саліднасць, радаваліся не менш, чым дзеці.
- Я да цябе прапісаны, мой край, сузор'ямі і месяцам над хатай, жытамі, што падперлі небакрай, і абяцаюць ураджай багаты.
- На зваротным шляху ў Мінск, зрабіўшы прыпынак у Пінску, я не заспеў знаёмага дома, і каб неяк скарыстаць час, вырашыў без спешкі і мітусні паблукаць па старажытным горадзе, дзе раней даводзілася бываць толькі праездам.
Ответ: знакі прыпынку прастаўлены.
Ты молодец! У тебя всё получится!