6. Uzupełnij wypowiedzi bohaterów okolicznikami stopnia / miary podanymi w ramce. W każdym dymku podkreśl wyraz określany przez okolicznik.

Rozwiązanie:

Obok obrazu stoją dwie osoby, które komentują jego wygląd. Jeden z nich widzi w nim piękno, drugi – nudę. Używają okoliczników stopnia, aby określić intensywność swoich odczuć.

• Pierwszy bohater mówi: "piękny obraz!". Dalej w ramce jest kilka możliwości: trochę, wyjątkowo, zbyt, niezwykle. Spośród tych słów należy wybrać najbardziej pasujące. Najlepiej pasuje "wyjątkowo", bo obraz jest piękny, a nie tylko trochę. Ale można też użyć słowa "zbyt", jeśli bohater uważa, że piękno jest przesadne lub nie na miejscu.
• Drugi bohater mówi: "nudny". Tutaj także można wybrać słowa z ramki. "trochę nudny" oznacza, że nie jest bardzo nudny. "zbyt nudny" oznacza, że jest bardzo nudny. "niezwykle nudny" również oznacza duży stopień nudy.

Odpowiedź:

• Dla mnie piękny obraz! (Możliwe okoliczniki: trochę, wyjątkowo, zbyt, niezwykle)
• Dla mnie monotonny. (Z kontekstu wynika, że chodzi o ocenę obrazu jako nudnego lub monotonnego. Możliwe, że autor wstawia słowo "monotonny" w miejsce "nudny", by było inaczej).
• dobrze oddane kolory zimy.
• nudny. (Możliwe okoliczniki: trochę, zbyt, niezwykle)

Wnioski do uzupełnienia tekstu:

1. Bohater 1: "Dla mnie wyjątkowo piękny obraz!" lub "Dla mnie trochę piękny obraz!"

2. Bohater 2: "Dla mnie zbyt monotonny." lub "Dla mnie niezwykle nudny."