4. Шиғырҙы тасуири уҡырға өйрән. Шағир күҙ мизгеленә нисек ҡарай? Уның ҡарашын ниндәй юлдарҙа күреп була? «Күҙ һағышы» шиғыры буйынса: 1) Моңһоу, тымыҡ һүҙҙәренең синонимдарын һәм антонимдарын әйт. 2) Яҙ һүҙенең омонимы бармы? Булһа, ул ниндәй мәғәнә аңлата?

Шағирҙың күҙ мизгеленә ҡарашы: шағир көҙгө тәбиғәтте һағышлы, моңһоу күренеш итеп һүрәтләй, ләкин көҙ артынан яҙ киләсәгенә өмөт белдерә. Ул ҡарашын «Көҙ, һин тымыҡ һағышына — һағышына күҙҙең түҙ генә!» һәм «Мөл емешен йыйһа көҙөн кеше, ҡояш һымак алтын аҡылдың!» тигән юлдарҙа күрһәтә.

1)

• Моңһоу һүҙенең синонимдары: һағышлы, ҡайғылы, күңелһеҙ. Антонимдары: шат, һөйөнөслө, күңелле.
• Тымыҡ һүҙенең синонимдары: тыныс, тын, шым. Антонимдары: шау-шыулы, гөрләүек, хәрәкәтле.

2) Эйе, яҙ һүҙенең омонимы бар. Яҙ — йыл миҙгеле; яҙ — «яҙыу» ҡылымының бойороҡ һөйкәлеше, йәғни «яҙ!» — «напиши!» тигән мәғәнә аңлата.