Расстаўце знакі прыпынку:
- Папалудні хмары ўсплылі, неба над вёскай зрабілася высокае, белае...
- Звыклыя гукі напаўнялі лясныя гушчары, у галлі заварушылася сонная птаха; піскнуў заяц, бязгучна мільгануў кажан.
- У тую ноч мне прыснілася: бязгучна скача дзікае паляванне караля Стаха.
- То не струны звіняць галасістыя — зазвінела жытцо каласістае.
- Хмарка, дожджыкам-слязою спадзе, ажывіцца ралля.
- Каса не косіць, каса брые і шчытнякі бярэ, бо ў дзядзькі рукі залатыя.
- Жаўрук дробна званочкамі звініць у дуброве, зязюля кукуе, шпак у садзе аб нечым гамоніць, белы бусел па небе плыве.
- А ўсё ж вінаваты і я: суладдзе ў прыродзе парушана.
- Студзень мяце, ліпень залье.
- Збылася мара паэта: беларусы сталі людзьмі звацца.
Адказ: знакі прыпынку расстаўлены ў адпаведнасці з правіламі беларускай пунктуацыі.