Ответ:
- Трэба любіць, ведаць і шанаваць мову свайго народа і ўмець дасканала валодаць ёю.
- Найвялікшае багацце народа — яго мова! Тысячагоддзямі назапашваюцца і вечна жывуць у слове незлічоныя скарбы чалавечай думкі і вопыту.
- Яно добра, а нават і трэба знаць суседскую мову, але найперш трэба знаць сваю.
- Мова — гэта вялікі народны скарб. Яе нельга не паважаць, як нельга не паважаць родны народ.
Падоўжаныя гукі абазначаюцца дзвюма аднолькавымі літарамі: дд у слове «тысячагоддзямі» (літара д абазначае падоўжаны гук [дː]).
Сэнс выказванняў: трэба любіць і шанаваць родную мову, добра валодаць ёю і найперш ведаць сваю мову, бо яна з'яўляецца вялікім духоўным скарбам народа, захоўвае яго гісторыю, думкі і вопыт.
